Gospodarka łowiecka – co to takiego ?

Gospodarka łowiecka jest działalnością w zakresie ochrony, hodowli i pozyskiwania zwierzyny. Prowadzona jest w obwodach łowieckich przez dzierżawców (koła łowieckie Polskiego Związku Łowieckiego) albo zarządców (wyspecjalizowane jednostki organizacyjne Lasów Państwowych i PZŁ) tychże obwodów, na zasadach określonych w ustawie Prawo łowieckie i wydanych na jej podstawie przepisów wykonawczych, w oparciu o roczne plany łowieckie i wieloletnie łowieckie plany hodowlane.

Sprawowanie nadzoru nad gospodarką łowiecką

Nadleśnictwo Prószków nie prowadzi samodzielnie gospodarki łowieckiej lecz sprawuje nadzór nad gospodarką łowiecką prowadzoną przez Koła Łowieckie i Ośrodek Hodowli Zwierzyny Polskiego Związku Łowieckiego w Mosznej. Nadzór ten zapewnia nadleśniczemu możliwość zarządzania populacjami zwierząt łownych, regulację ich oddziaływania na las i uprawy rolne, a także gwarantuje należyty poziom prowadzenia gospodarki łowieckiej przez dzierżawców i zarządców obwodów łowieckich. Jeśli zaobserwowałeś nieprawidłowości w prowadzeniu gospodarki łowieckiej, zgłoś je do nadleśniczego który rozpozna sprawę w ramach prowadzonego nadzoru.

Co nam daje gospodarka łowiecka

Dzięki gospodarce łowieckiej możliwe jest zarządzanie populacjami zwierząt łownych w sposób gwarantujący zachowanie gospodarczo znośnego poziomu szkód powodowanych przez zwierzynę w lasach i w uprawach rolnych, przy jednoczesnym zachowaniu właściwego stanu jakościowego i ilościowego populacji tych gatunków. Poza umożliwieniem uprawiania łowiectwa przez myśliwych, gospodarka łowiecka zapewnia nam dostęp do dziczyzny i wyrobów powstających na jej bazie. Dzięki prowadzeniu przez Ośrodki Hodowli Zwierzyny LP i koła łowieckie sprzedaży bezpośredniej każdy z nas może zakupić tusze upolowanych zwierząt po niewygórowanych cenach. Adresy podmiotów prowadzących sprzedaż bezpośrednią łatwo znajdziesz w Internecie i FB.

Obwody łowieckie

Cały kraj jest podzielony na obwody łowieckie. Podziału tego w skali województwa dokonuje samorząd (sejmik województwa), przy uwzględnieniu stanowiska Izby Rolniczej, Lasów Państwowych i Polskiego Związku Łowieckiego. W zasięgu terytorialnym Nadleśnictwa Prószków znajduje się 14 obwodów łowieckich lub ich części, utworzonych na mocy Uchwała nr XXIII/225/2020 Sejmiku Województwa Opolskiego z dnia 27 października 2020 roku w sprawie podziału województwa opolskiego na obwody łowieckie oraz zaliczenia obwodów łowieckich do kategorii. Są to obwody numer 76, 77, 90, 91, 92, 102, 105 i 117, dla których Nadleśnictwo Prószków jest nadleśnictwem zatwierdzającym roczne plany łowieckie oraz obwody 75, 89, 103, 104, 116 i 118, dla których RPŁ zatwierdzają sąsiednie nadleśnictwa lub Dyrektor Regionalnej Dyrekcji Lasów Państwowych w przypadku obwodów wyłączonych z wydzierżawienia.

Rejony Hodowlane

Obwody łowieckie o zbliżonych warunkach przyrodniczych i jednolitych celach hodowlanych są zgrupowane w rejony hodowlane czyli jednostki wielkoobszarowego i wieloletniego planowania łowieckiego ustanawiane zgodnie z zapisami ustawy Prawo Łowieckie. Dla rejonów hodowlanych opracowuje się Wieloletnie Łowieckie Plany Hodowlane (WŁPH) nakreślające długookresowe cele dla gospodarki łowieckiej. Podziału na rejony hodowlane jak i zatwierdzenia WŁPH dokonuje Dyrektor Generalny Lasów Państwowych. Obwody łowieckie w zasięgu terytorialnym Nadleśnictwa Prószków są zgrupowane w trzech rejonach hodowlanych: „O VI Bory Niemodlińskie”, „O VIII Pogórze Wschodnio – Sudeckie” i „O IX Płaskowyż Głubczycki”, co świadczy o znacznym zróżnicowaniu warunków przyrodniczych w aspekcie prowadzenia gospodarki łowieckiej. Rejon Borów Niemodlińskich skupia obwody o wysokiej lesistości położone w rozległym kompleksie leśnym o nazwie Borów Niemodlińskich, ukierunkowane na gospodarowanie populacjami zwierzyny grubej, głównie dzików i jeleni. Rejon Pogórza Wschodnio-Sudeckiego to obwody o niewielkiej lesistości i rozporoszonych kompleksach leśnych, urozmaiconej rzeźbie terenu, nastawione na gospodarowanie populacjami sarny i zwierzyny drobnej. Rejon Płaskowyżu Głubczyckiego to obwody wtopione w typowy agralny krajobraz, gospodarujące na populacji sarny i zwierzyny drobnej.  

Zwierzyna łowna

Z pośród 23 gatunków łownych saków i ptaków w zasięgu terytorialnym nadleśnictwa występują: łoś, jeleń szlachetny, daniel, sarna, dzik, muflon, szakal złocisty, lis, borsuk, kuny leśna i domowa, norka amerykańska, tchórz zwyczajny, zając szarak, bażant, kuropatwa, gęsi gęgawa, zbożowa i białoczelna, krzyżówka, cyraneczka i gołąb grzywacz. Nieobecnym jest tylko dziki królik.

Inwazyjne gatunki obce (IGO) saków i ptaków

Przedmiotem zainteresowania gospodarki łowieckiej, w ramach działań na rzecz ochrony bioróżnorodności są również inwazyjne gatunki obce (IGO). Z ich listy z całą pewnością możemy spotkać jenota, piżmaka, szopa pracza i gęsiówkę egipską. Ewentualne pojawienie się pozostałych gatunków IGO jest pod stałą, baczną obserwacją leśników i myśliwych. Inwazyjne gatunki obce to ogromy problem nie tylko dla ochrony przyrody ale dla wielu aspektów naszego życia, poczynając od gospodarki a na ochronie zdrowia kończąc. IGO to nie tylko ssaki i ptaki, ale również inne grupy zwierząt, oraz rośliny. Nierzadko pod ich niewinnym pięknem czai się poważne zagrożenie dla gatunków rodzimych roślin i zwierząt, całych ekosystemów i nas samych.  Stan wiedzy na ten temat w społeczeństwie jest nadal znikomy. Dlatego może warto chociaż wspomnieć, iż każdy z nas w przypadku stwierdzenia obecność w środowisku IGO powinien niezwłocznie zgłosić ten fakt wójtowi, burmistrzowi albo prezydentowi miasta właściwemu ze względu na miejsce stwierdzenia obecności IGO. Przepisy określają polowanie wykonywane przez myśliwych jako jedno z działań zaradczych, zmierzających do ograniczenia występowania IGO w środowisku.